اولین سامانه جامع جستجو بین المللی کالا

عباس ابوقداره در گفت‌وگو با پايگاه خبري اتاق ايران

توتال مسير سرمايه‌گذاري در صنعت ايران را هموار کرد

ابوقداره، عضو هيات نمايندگان اتاق ايران مي‌گويد: تنها مشکل صنعت در ايرا کمبود نقدينگي نيست؛ صنعت به دليل پايين بودن نرخ ارز، توان رقابت با کالاي مشابه را ندارد. دولت بايد قيمت ارز را رها کند. از طرفي بايد زمينه ورود سرمايه گذاري خارجي به کشور و همکاري آنها در صنعت ايراني فراهم شود.

ابوقداره، عضو هيات نمايندگان اتاق ايران مي‌گويد: تنها مشکل صنعت در ايرا کمبود نقدينگي نيست؛ صنعت به دليل پايين بودن نرخ ارز، توان رقابت با کالاي مشابه را ندارد. دولت بايد قيمت ارز را رها کند. از طرفي بايد زمينه ورود سرمايه گذاري خارجي به کشور و همکاري آنها در صنعت ايراني فراهم شود.

بنگاه‌هاي صنعتي گرفتار است؛ «کمبود نقدينگي» يا «کمبود سرمايه در گردش» از معضلات اصلي بنگاه‌هاي صنعتي کشور است. سطح سرمايه در گردش بنگاه‌ها، به دلايل متعددي پايين آمده است؛ اگر بخشي از اين مشکل به ساختار سرمايه و تأمين مالي اين بنگاه‌ها و عملکرد بانک‌ها برمي‌گردد، بخشي ديگر به سياست‌هاي اقتصادي نادرست، سياست‌هاي کلان دولت و وقوع شوک‌هاي منفي مربوط است؛ اما ساختار صنايع هم در تعميق بحران بي‌اثر نيست. اما اين پايان ماجرا نيست و همه مشکلات حوزه صنعت کمبود نقدينگي نيست.

صنعت ايراني در رکود است؛ عباس ابوقداره، عضو هيات نمايندگان اتاق ايران مي‌گويد: «تنها راه توسعه اقتصادي مملکت در شرايط فعلي خروج از رکود است. تا رکود حاکم باشد اتفاق مهمي نمي‌افتد. خروج از رکود با نگاه صنعتي بايد دنبال شود.»

او تأکيد مي‌کند: «همه ارکان حاکميت نه‌فقط دولت بايد به اين نتيجه برسند که راه توسعه اقتصادي از مسير صنعت اتفاق مي‌افتد. تمام هنجار و ناهنجارهاي جامعه بارونق و رکود توليد گره‌خورده است.»

الزامات خروج از رکود

ابوقداره مي‌گويد: «براي خروج صنعت از رکود الزاماتي لازم است. اولاً قيمت‌ها بايد واقعي شود. مشکل صنعت اين است که قيمت تمام‌شده توليد خيلي بالاست.»

او ادامه مي‌دهد: «دلار در 5 سال گذشته به‌عنوان عاملي تعيين‌کننده با سوبسيدي ارائه مي‌شود. مجموعاً 10-12 درصد دلار نرخ دلار بالا رفته است. ما به واردکننده سوبسيد دلاري مي‌دهيم. قيمت تمام‌شده واردات در اين سال‌ها 12 درصد افزايش‌يافته درحالي‌که قيمت تمام‌شده توليد در هرسال حدود 20 الي 25 درصد افزايش مي‌يابد. يعني در 5 سال گذشته 100 تا 150 درصد نرخ تمام‌شده توليد بالا رفته است و اين با واردات قابل‌مقايسه نيست.»

او تصريح مي‌کند: «اگر هدف‌گذاري براي رشد توليد موردتوجه است بايد قيمت دلار آزاد باشد. دولت بايد نرخ دلار را رها کنند و قيمت آن را به بازار بسپارند.»

به گفته عضو هيات نمايندگان اتاق شيراز اگرچه در اول همين رهاسازي دلار، تورمي در پي خواهد داشت ولي اين تورم شبيه همان تبي است که در مقابل بيماري، بدن از خود نشان مي‌دهد. يعني مي‌خواهد با وضعيت ناسالم مقابله کند و بعداً آن وضع خود را اصلاح کند.

او از عدم رهاسازي قيمت ارز انتقاد مي‌کند: «جامعه سياست‌زده است و اقتصاد را با پارامترهاي سياسي مي‌سنجد. به خاطر توجه به انبوه و قشر کلي جامعه و پايين نگه‌داشتن نرخ تورم، قيمت ارز دست‌کاري مي‌شود. اگر قيمت ارز در کوتاه‌مدت سبب تورم شود دست‌کاري آن در بلندمدت آسيب‌زا است؛ صنعت ايراني جاي خود را به واردات خواهد داد.»

او مي‌گويد: «خيلي‌ها درباره رويه‌هاي ضد وارداتي صحبت مي‌کنند؛ اما هيچ راهکار مثبتي دراين‌باره انجام نمي‌‌شود. 25 ميليارد دلار در سال قاچاق داريم که به خاطر پايين بودن نرخ دلار اين اتفاق مي‌افتد. با واقعي شدن نرخ دلار قاچاق هم انجام نمي‌شود.»

يعني بايد حمايت از واردات حذف شود؟

بله!

اگر دولت بخواهد جلوي واردات را بگيرد آينده صنعت در ايران به چه سمت و سويي مي‌رود؟

ابوقداره پاسخ مي‌دهد: «من معتقد به حذف واردات يا قطع تجارت خارجي نيستم. نکته حرف من اين است که اگر واردات نباشد کالاهاي داخلي نمي‌توانند الگوي رقابتي داشته باشند و کيفيت خود را از دست مي‌دهند. مصرف‌کننده کالاي بي‌کيفيت نمي‌خواهد، کيفيت کالا در مقابل واردات تنظيم مي‌شود. واردات بايد آزاد باشد و تعرفه‌ها پايين بيايد. بحث اصلي من با نرخ دلار است که به واردات سوبسيد مي‌دهد. اگر نرخ دلار آزاد باشد هم واردات و هم صادرات در بازار تنظيم خواهد شد.»

به گفته ابوقداره اگر وضعيت به اين‌گونه پيش برود تمام کالاي ايراني جاي خود را به واردات مي‌دهد.

صنعت و نقدينگي

ابوقداره مي‌گويد: «نياز صنعت به نقدينگي بحثي است که خيلي از صنعت‌کاران آن را مطرح مي‌کنند. اما راهکار رونق اقتصادي تزريق پول به صنعت نيست. ممکن است بعضي از واحدهاي خاص با تزريق پول بتوانند به توليد برسند. آن آن‌ها صنايعي هستند که بازار رقابتي دارند و اگر توليد کنند محصولاتشان به فروش مي‌رسد. درحالي‌که عمده مشکل ما اين است که الآن وقتي کالايي را توليد مي‌کنيم بازهم به فروش نمي‌رسد.»

او تأکيد مي‌کند: «هرچقدر پول به صنعت تزريق کنيم مرگان را عقب مي‌اندازيم ولي نجات نمي‌دهيم. صنعت ايراني توان رقابت با کالاي مشابه ندارد. دولت از محل فروش نفت به واردکننده سوبسيد مي‌دهد.»

راهکار چيست؟

به گفته ابوقداره بايد قيمت دلار تک‌نرخي، آزاد و شناور باشد. بعدازاين هم به‌مرور تب تورم از بين مي‌رود. صنعت درآمد پيدا مي‌کند و قيمت کالاي را پايين مي‌آورد و با ماشين‌آلات روز به رقابت با کالاي مشابه مي‌پردازد.»

با توتال راه سرمايه‌گذاري هموار شد

صنعت نياز به سرمايه دارد؛ بخشي از اين سرمايه بايد از محل سرمايه‌گذاري خارجي فراهم شود. اما تاکنون اقبال به اين سرمايه‌گذاري کم بود. ابوقداره مي‌گويد: «ما براي اينکه عقب‌ماندگي 20 الي 30 ساله خود را جبران کند نياز به سرمايه داخلي و خارجي دارد. بايد بستر سرمايه‌گذاري خارجي را فراهم کنيم تا سرمايه به ايران بيايد.»

 به گفته ابوقداره سرمايه‌گذاري خارجي دو سو دارد: هم فرصت است و هم تهديد. بايد ورود سرمايه‌گذاري خارجي به کشور را مديريت کنيم تا سرمايه به مشارکت در واحدهاي موجود اقدام کند نه رقابت به صنعت ايراني.

 مثلاً وقتي صنعت ما در حوزه‌اي فعال است و تکنولوژي ان عقب‌مانده است بايد نحوه اين مشارکت به‌گونه‌اي تنظيم شود که سرمايه‌گذار اجبار يا منافع داشته باشد که با صنعت ايراني همکاري کند نه اينکه در مقابلان و رقيبان باشد.

آيا آن‌ها چنين اقبالي دارند؟ عضو هيات نمايندگان پاسخ مي‌دهد: «تا مرور در جذب سرمايه‌گذاري خارجي صنايع کوچک و متوسط ما موفق نبودند اما حدود 4.7 دهم ميليارد دلار سرمايه‌گذاري قطعي شده است. من مطلع هستم که حدود 2 هزار توافق‌نامه مشارکت و سرمايه‌گذاري پيش‌نويس شده است ولي همه اين‌ها منتظر بودند تا شرکتي معتبر به ايران وارد شود و آن‌ها راه هموار را بپيمايند.»

به گفته ابوقداره با آمدن توتال به ايران اين مسير هموار شده است؛ اتفاقي ميمون که بعد از اين بايد راه براي ورود سرمايه‌هاي کوچک هم هموار و امن شود.






منبع خبر: اتاق ایران